terapia uroginekologiczna

OPEN MEDICAL TO PIERWSZE W KRAKOWIE CENTRUM REHABILITACJI UROGINEKOLOGICZNEJ!

 

 

Open medical to pierwsze w Krakowie centrum rehabilitacji uroginekologicznej: oferujemy nowoczesną, nieinwazyjną metodę leczenia schorzenia jakim jest nietrzymanie moczu. Świadczymy zabiegi fizykoterapeutyczne, elektrostymulację oraz leczenie farmakologiczne. Nasi specjaliści wykorzystują również całkowicie bezpieczną i skuteczną motodę biofeedback.

Centrum medyczne Open Medical to gwarancja sukcesu w leczeniu schorzenia jakim jest nietrzymanie moczu Kraków. Zapewniamy komfort i najwyższą jakość usług.

Jednym z najczęstszych problemów uroginekologicznych jest  nietrzymanie moczu.

Statystycznie już ok. 30 – 40 % kobiet w wieku między 50-70 rokiem życia cierpi na jednąz form tej dolegliwości, ale uskarża się na nią również już ok 10 % kobiet w wieku między 30-40 rokiem życia.

 

JEDNOSTKI CHOROBOWE

Nietrzymanie moczu

Nietrzymanie moczu ma miejsce wówczas, gdy dochodzi do mimowolnej utraty moczu. W zależności od rodzaju zaburzeń rozróżniamy kilka typów choroby:

  • Wysiłkowe nietrzymanie moczu – najczęstsza postać schorzenia, wynikająca z osłabienia mięśni dna miednicy, podtrzymujących pęcherz moczowy. Pojawia się w czasie zwiększonego ciśnienia w jamie brzusznej, np. w trakcie kaszlu, kichania, biegania lub podnoszenia czegoś ciężkiego. Dolegliwość dotyczy częściej kobiet, występując u co siódmej kobiety powyżej 20 roku życia. W Polsce oznacza to 2 do 3 milionów osób. Przyczynami wysiłkowego nietrzymania moczu mogą być urazy (wywołane np. porodem, operacją cewki moczowej, radioterapią) lub wady wrodzone. Czynniki współistniejące to np. niedobory hormonalne związane z okresem przekwitania, które mogą zwiększać ryzyko pojawienia się choroby albo spotęgować objawy.
     
  • Nietrzymanie moczu z parć naglących to mimowolny wyciek moczu na skutek niekontrolowanego skurczu pęcherza. Towarzyszy mu nieprzyjemne, intensywne uczucie parcia na mocz i konieczność natychmiastowego skorzystania z toalety. Reakcja ta jest wywoływana samoistnie lub przez codzienne sytuacje, takie jak zmiana temperatury otoczenia, silne emocje lub stres. Szacuje się, że na tę postać choroby cierpi ok. 22% wszystkich osób dotkniętych inkontynencją.
    Należy pamiętać, że nadreaktywność pęcherza (nie zawsze powiązaną z nietrzymaniem moczu) i wywołany nią częstomocz mogą powodować także inne czynniki (jak zapalenie nerwów, uszkodzenie warstwy ochronnej nabłonka wyściełającego pęcherz, podwyższona aktywność histaminy, stan zapalny, nowotwór, dysfunkcje układu nerwowego itd.).

     
  • Mieszane nietrzymanie moczu, czyli połączenie dwóch powyższych typów - mimowolny wyciek moczu podczas wysiłku, kichania lub kaszlu z towarzyszącym mu uczuciem nagłego parcia. Około. 30% kobiet chorych na wysiłkową postać NTM cierpi równocześnie na nadreaktywność pęcherza.
  • Nietrzymanie moczu na tle neurologicznym dotyczy osób, których układ nerwowy nie działa prawidłowo. Uszkodzenie przewodzenia na którymkolwiek poziomie może zaburzyć przepływ informacji z ośrodka kontroli mikcji (oddawania moczu). Może to być wywołane schorzeniem lub urazem, na przykład przerwaniem rdzenia kręgowego, uszkodzeniem kory mózgowej, demencją, chorobą Parkinsona, nieprawidłowościami w przewodnictwie nerwowo-mięśniowym lub międzykomórkowym.
     
  • Nietrzymanie moczu z przepełnienia. Jakakolwiek przeszkoda uniemożliwiająca normalne oddanie moczu powoduje w końcu przepełnienie pęcherza. Prowadzi to do rozciągnięcia jego ścian oraz stałej, niekontrolowanej utraty niewielkich ilości cieczy. Przeszkodę podpęcherzową mogą stanowić rozrośnięty gruczoł krokowy, obniżenie pęcherza lub przedniej ściany pochwy, nieprawidłowa aktywność zwieraczy cewki moczowej.
     
  • Przetoka moczowa, czyli nieprawidłowe połączenie między pęcherzem a macicą lub pochwą. Przetoki mogą powstać po porodach, operacjach ginekologicznych lub naświetlaniu i powodują brak kontroli nad oddawaniem moczu.
     

Obniżenie narządów miednicy mniejszej bywa powiązane z nietrzymaniem moczu, ale jest to osobna jednostka chorobowa. Zdarza się, że dochodzi do obniżenia pęcherza moczowego i przedniej ściany pochwy, tylnej ściany pochwy i odbytnicy, lub macicy. Nierzadko występują defekty mieszane. Macica może wysuwać się z przedsionka pochwy, a w niektórych przypadkach dochodzi do całkowitego

nietrzymanie moczu

 wypadania macicy. Często towarzyszą temu problemy we sferze seksualnej, bóle w podbrzuszu, zaparcia, dolegliwości podczas oddawania moczu i stolca oraz stany zapalne. Do obniżenia narządów miednicy mniejszej dochodzi najczęściej u kobiet, które rodziły duże dzieci lub rodziły wielokrotnie drogami natury, które pracują ciężko fizycznie lub wyczynowo trenują sport oraz u osób z nadwagą. Dolegliwości mogą także wystąpić lub nasilić się u pacjentek w okresie postmenopauzalnym. Choroba ma najczęściej charakter postępujący i bez leczenia stopniowo narasta. Im wcześniej podejmie się terapię, tym większa jest szansa całkowitego powrotu do zdrowia.

 

 

Do redakcji tekstu wykorzystano:
1. Kwartalnik NTM 2008, nr 1(24),
2. P. Radziszewski, P. Dobroński „Nietrzymanie moczu”, PZWL, Warszawa 2008.